Bloggsíða Stefáns Gíslasonar

Eitt af því sem einkennt hefur páskafríið mitt þetta árið eru 15 km morgunhlaup. Tók 4 slík síðustu 4 morgna. Það er reyndar ekki alveg eftir bókinni að hlaupa sömu vegalengdina dag eftir dag, en hvað sem öllum bókum líður hefur þessi aðferð reynst mér vel sem undirbúningur fyrir keppni sem ég er ekkert allt of vel tilbúinn í. Betra væri þó ef endurtekningarnar væru fleiri en fjórar. Ég gerði þetta fyrst þegar ég var að æfa fyrir Landsmótið á Akranesi 1975 og aftur síðsumars 2008 í viðleitni minni til að bæta eigið fimmtugsmet í 10 km hlaupi. Í báðum tilvikum náði ég því sem að var stefnt, þó að staðan væri ekki nógu góð nokkrum dögum fyrr. Núna snýst málið um Vormaraþon Félags maraþonhlaupara nk. laugardag. Þar ætla ég reyndar ekki að slá nein met, en þætti samt verra ef hlaupið tæki meira en þrjá og hálfan tíma, (miðað við að veðrið verði skikkanlegt).

Fimmtán km eru reyndar heldur stuttir til að passa inn í þetta sérhannaða undirbúningsferli. Ég hef nefnilega einhvern veginn á tilfinningunni að svona síendurtekin vegalengd þurfi að vera u.þ.b. 70% af keppnisvegalengdinni. Þetta hefðu samkvæmt því átt að vera 4×30 km. Held bara að það sé of stór skammtur þegar svona skammur tími er til stefnu. Málið snýst um að hræra aðeins upp í skrokknum án þess að þreytast um of.

Hlakka til laugardagsins.

Filed under: Hlaup | Leave a comment »

Í gær tók ég þátt í árlegu kökuhlaupi í Flóanum annað árið í röð, en um leið var þetta upphafið af keppnistímabili ársins hvað mig varðar. Reyndar má velta því fyrir sér hversu rétt sé að tala um keppni í þessu sambandi, því að ég er fyrir nokkru vaxinn upp úr því að hlaupa til að vinna. Nú er það Olympíuhugsunin sem gildir, en þó aðallega gleðin.

Kökuhlaupið í Flóanum heitir reyndar réttu nafni Flóahlaup Ungmennafélagsins Samhygðar. Hins vegar er hlaupið gjarnan nefnt kökuhlaup, því að hlaupi loknu er þátttakendnum jafnan boðið í glæsilega kökuveislu að íslenskum sveitasið í félagsheimilinu Félagslundi í Gaulverjabæ. Þetta hefur skapað hlaupinu sérstöðu og vinsældir, enda viðmót allt og viðurgerningur slíkur að unun er að njóta.

Flóahlaupið er eitt af elstu almenningshlaupum landsins, en í gær var það einmitt þreytt í 33. sinn. Fyrir hlaupafólk eins og mig, sem ekki nennir að taka mikinn þátt í almenningshlaupum að vetri til, er Flóahlaupið tilvalið og hátíðlegt upphaf á hlaupavertíð sumarsins. Ég er hins vegar nýbúinn að uppgötva þetta ágæta hlaup. Í gær var ég sem sagt bara með í annað sinn.

Flóahlaupið í gær var að mörgu leyti eins og endurtekning á Flóahlaupinu í fyrra. Heildarfjöldi þátttakenda var svipaður, svona hátt í 100 manns, og svo var veðrið líka hér um bil alveg eins, hvöss suðlæg átt og kannski pínulítil súld með köflum. Aðalvegalengdin í hlaupinu er 10 km, þar sem hlaupinn er dálítill hringur um sveitina í grennd við Félagslund. Í hvassri sunnanátt eru fyrstu 2 kílómetrarnir eða rúmlega það hlaupnir í sterkum meðvindi, en eftir það tekur við hliðarvindur og síðan stífur mótvindur, sérstaklega á kílómetrum nr. 6-8. Síðustu tveir kílómetrarnir eru svo hlaupnir í vindi aftan á vinstri öxlina.

Fyrir mér snúast hlaup ekki bara um holla hreyfingu og útivist, heldur líka um leik að tölum. Tölur hafa reyndar verið mín uppáhaldsleikföng allt frá æsku, þ.á.m. tölur um metra, mínútur og meðalhraða. Hvað tölurnar varðar var hlaupið í gær líka endurtekning frá hlaupinu í fyrra, sérstaklega fyrstu 8 kílómetrana. Reyndar var meðalhraðinn heldur jafnari þetta árið og baslið á móti vindinum ánægjulegra. En fyrstu 8 kílómetrarnir voru nokkurn veginn jafntímafrekir; tóku 36:13 mín í fyrra en 36:09 mín í gær. Síðasti spölurinn var hins vegar miklu léttari þetta árið. Lokatíminn varð þannig 35 sek. betri en í fyrra, þ.e.a.s. 44:29 mín í stað 45:04 mín. Og það sem var enn betra: Mér leið miklu betur að hlaupi loknu í gær en í fyrra, var eiginlega alveg óþreyttur og naut dýrðlegra veitinga Flóamanna í mun ríkari mæli.

Þar sem ég hef jú bæði gaman að hlaupum og tölum, gefur hver atburður á þessu sviði mér gullið tækifæri til naflaskoðunar. Hvers vegna var t.d. árangurinn og líðanin betri í gær en í fyrra, þrátt fyrir að aðstæður væru allar mjög svipaðar – og ég jafnvel ári eldri? Skýringuna er e.t.v. að einhverju leyti að finna í örlítið mismunandi æfingum vikurnar á undan, en önnur skýring er þó mun augljósari og líklegri. Í fyrra var ég nefnilega að berjast við óraunhæft markmið og fannst þess vegna hver kílómetri taka of langan tíma, fæturnir vera of þungir, mótvindurinn of erfiður og leiðin í mark of löng. Núna var lagt af stað með það eina markmið að njóta hlaupsins og hafa gleðina með í för alla leið. Það tókst algjörlega, og meira að segja mótvindurinn varð að skemmtilegu viðfangsefni. Hver kílómetrinn af öðrum leið hjá, og síðasti spölurinn var stuttur.

Í hlaupum gildir nefnilega sama regla og í lífinu; “Det er ikke hvordan man har det, men hvordan man tar det”, eins og gömul norsk kona sagði einhvern tímann. Þessa reglu er ágætt að rifja upp annað slagið. Þannig verður lífið skemmtilegra.

Filed under: Hlaup | 1 Comment »

Einu sinni þegar ég var að velja mér hlaupaskó var sagt við mig að ég væri “eins og versta kona”. Ég hef enga hugmynd um merkingu þessa orðatiltækis, en hitt veit ég að ég á 10 pör af hlaupaskóm. Alla þessa skó hef ég eignast á síðustu 5 árum, þ.e.a.s. á þeim tíma sem liðinn er síðan ég komst á sæmilegan hlaupaaldur. Og á dögunum náði eitt þessara skópara þúsund mílna markinu, sem er langmesta þrautseigja sem nokkurt skópar í minni eigu hefur sýnt.

Almennt þykir ekki ráðlegt að hlaupa meira en 800-1.000 km á sömu hlaupaskónum, eða kannski 1.000-1.200 km ef um er að ræða mjög vandaða (og dýra) skó. Þegar þar er komið sögu kvað dempunin í skónum vera farin að gefa sig, og eins hættir sólanum til að slitna eftir því sem kílómetrunum fjölgar. En mér var kennt í æsku að nýtni væri dyggð, og því skirrtist ég við að leggja þessum ágætu skóm þótt kílómetrar þeirra væru taldir. En nú, þegar 1.609 km eru að baki hyggst ég láta staðar numið.

Umræddir skór er af gerðinni Asics Kayano 15, sem sagt vandaðir (og dýrir) skór. (Hér er rétt að skjóta því inn að ég er ekki á prósentum hjá framleiðandanum. Hins vegar finnst mér full ástæða til að framleiðandinn hugi að breytingum á því fyrirkomulagi í framhaldi af þessari ágætu auglýsingu). Kayano-skórnir eru einkum gerðir fyrir þunga hlaupara sem þurfa innanfótarstuðning. Ég er alls ekki þungur og þarf svo sem engan stuðning. Ég byrjaði bara að nota svona skó fyrir margt löngu, og hef ekki séð ástæðu til að breyta því, fyrr en þá kannski núna þegar framundan er naumhyggjutímabil í hlaupaskótísku.

Hlauparar eins og ég, sem hlaupa u.þ.b. 2.000 km á ári, slíta u.þ.b. tveimur skópörum við þá iðju árlega. Þess vegna er e.t.v. ekkert skrýtið að ég hafi komið mér upp 10 skópörum á 5 árum. Nokkur þessara para hafa svo sem lokið hlutverki sínu, en ég er samt að hugsa um að henda engu þeirra, ekki bara vegna þess hve illa mér er við úrgang, heldur líka vegna þess að þegar ég hætti að hlaupa eftir 45 ár ætla ég að opna hlaupaskósafn með öllum 100 pörunum sem hef þá náð að nurla saman. Og með hverju pari verður ofboðslega löng frásögn af svaðilförum viðkomandi skótaus. Það verður sem sagt nóg að gera hjá mér þegar hlaupaferlinum lýkur árið 2056. Bjart framundan!

Þúsund mílna skónum mun þó ekki fylgja ofboðslega löng frásögn á skósafninu, því að þeir hafa svo sem ekki tekið þátt í neinu sérstöku, t.d. hafa þeir hvorki hlaupið fjallvegi né keppnishlaup, ef frá er talið tertuhlaupið í Flóanum í fyrra. Hlutverk þeirra hefur fyrst og fremst falist í tilbreytingalitlum æfingahlaupum. En þessar þúsund mílur voru samt ágætar.

Þúsundmílnaskórnir

Filed under: Hlaup | 2 Comments »

Nú líður senn að 5. sumrinu í stóru fjallvegahlaupaáætluninni, sem ég gaf sjálfum mér í fimmtugsafmælisgjöf fyrir nokkru síðan. Á þeim fjórum sumrum sem liðin eru hef lagt að baki 21 fjallveg, sem er einum yfir pari ef svo má segja. Á sumri komanda bætast a.m.k. 6 fjallvegir við. Þessi pistill fjallar um þau fjallvegahlaupaáform.

1. Skarðsheiðarvegurinn 21. júní
Fjallvegahlaup sumarsins byrja síðdegis þriðjudaginn 21. júní með hlaupi um Skarðsheiðarveginn sunnan úr Leirársveit og að Hreppslaug í Andakíl, þar sem endað verður á góðu baði. Þessi leið er u.þ.b. 20 km.

2. Þrístrendingur 25. júní
Þrístrendingur verður hlaupinn í annað sinn laugardaginn 25. júní, en í fyrra var þar um frumhlaup að ræða. Lagt verður af stað frá Kleifum í Gilsfirði kl. 11 þennan laugardag og hlaupið sem leið liggur um Steinadalsheiði norður í Kollafjörð á Ströndum, þaðan yfir Bitruháls að æskuheimili mínu í Gröf – og loks suður Krossárdal að Kleifum. Þessi hringur er rétt rúmlega 40 km. Þetta verður ekkert keppnishlaup, heldur fyrst og fremst þokkalega langt skemmtiskokk í góðum félagsskap – með drykkjarstöð í hverjum læk. Reyndar er þetta hlaup ekki beinlínis hluti af fjallvegahlaupaverkefninu mínu, því að ég er svo sem búinn að hlaupa þessa þrjá fjallvegi áður, suma oftar en einu sinni. Samt má ég til með að tíunda þetta hér, til að öll helstu hlaupaáformin mín séu nú örugglega skráð á einum stað.

3. Síldarmannagötur 28. júní
Síðdegis þriðjudaginn 28. júní ætla ég að hlaupa Síldarmannagötur úr botni Hvalfjarðar yfir Botnsheiði að Vatnshorni í Skorradal, samtals tæpa 13 km. Þetta verður svolítil endurtekning á Skarðsheiðarþriðjudeginum, nema hvað vegalengdin er styttri og óvíst með sundlaugarferðina.

4. Hamingjuhlaup 2. júlí
Þetta hlaup tengist bæjarhátíðinni Hamingjudögum á Hólmavík. Lagt verður upp frá æskuheimili mínu í Gröf í Bitrufirði, hlaupið norður yfir Bitruháls (sömu leið og í Þrístrendingi viku fyrr, en í öfuga átt), fyrir botn Kollafjarðar, upp í Deildarskarð utan við Litla-Fjarðarhorn, yfir Hvalsárdal og eina smáhæð norðan við hann þar til komið er að bænum Heydalsá í Steingrímsfirði. Þaðan eru um 15 km til Hólmavíkur eftir veginum, en öll er leiðin líklega u.þ.b. 32 km. Þetta verður þriðja árið í röð sem ég stend fyrir svona formlegu hamingjuhlaupi á Hamingjudögum. Árið 2009 lá leiðin frá Drangsnesi til Hólmavíkur og 2010 var hlaupið sunnan úr Geiradal, norður yfir Þröskulda og Arnkötludal til Hólmavíkur. Í bæði skiptin lauk hlaupinu á hátíðarsvæðinu um 2-leytið á laugardegi, þ.e. um það leyti sem setningarathöfnin hófst. Nú er hins vegar stefnt að því að taka seinnipartinn í þetta og koma til Hólmavíkur um kvöldið í þann mund sem hið heimsfræga tertuhlaðborð Hamingjudaganna verður opnað. Þetta hlaup gefur gott tilefni til fjölskylduferðar á Strandir. Þeir fjölskyldumeðlimir sem ekki hlaupa, geta þá dvalið á Hólmavík og notið fjölbreyttrar dagskrár yfir daginn. Hamingjuhlaupið er, rétt eins og Þrístrendingur, hálfgert hliðarspor í fjallvegahlaupaverkefninu, því að Bitruháls er eini almennilegi fjallvegurinn á þessari leið – og hann hef ég jú hlaupið áður.

5. Trékyllisheiði 18. júlí
Mánudaginn 18. júlí liggur leiðin norður Trékyllisheiði. Lagt verður upp frá eyðibýlinu Bólstað neðst í Selárdal innst í Steingrímsfirði og ekki linnt látum fyrr en í Trékyllisvík. Áður fyrr var leiðinni oftar heitið í kaupstað í Kúvíkum, eða þá til Djúpuvíkur, en mér líst betur á Trékyllisvík sem áfangastað. Hugsa mér gott til glóðarinnar að gera úr þessu dágóða skemmtiferð, með sundlaugarheimsókn í Krossnes og gistingu í Norðurfirði að hlaupi loknu. Nákvæm vegalengd liggur ekki fyrir, en ég býst við að þetta séu svo sem 36 km.

6. Jökulsárhlaupið 6. ágúst
Laugardaginn 6. ágúst er röðin komin að Jökulsárhlaupinu frá Dettifossi niður í Ásbyrgi, tæplega 33 km leið. Þetta er reyndar keppnishlaup – og ekkert á mínum vegum sem slíkt. Ég ákvað bara einhvern tímann að þetta væri fjallvegur sem ætti að teljast sem hluti af fjallvegahlaupaverkefninu. Reyndar hef ég farið þetta einu sinni áður, nánar tiltekið sumarið 2004 þegar hlaupið var þreytt í fyrsta skipti. En það var fyrir daga fjallvegahlaupaverkefnisins og telst því ekki með. Nú bíð ég spenntur eftir að opnað verði fyrir skráningar í Jökulsárhlaupið, því að þar komast hugsanlega færri að en vilja. Hlaupið er orðið geysivinsælt, enda leiðin stórfengleg.

7. Tunguheiði 8. ágúst
Mér finnst upplagt að hlaupa meira á norðausturlandinu fyrst ég verð kominn þangað á annað borð. Ég treysti sem sagt á það að Jökulsárhlaupið verði horfið úr fótunum á mér þegar mánudagurinn 8. ágúst rennur upp bjartur og fagur. Hlaupið yfir Tunguheiði hefst við bæinn Syðri-Tungu rétt norðan við Húsavík og endar við bæinn Fjöll í Kelduhverfi. Þetta var fjölfarin leið á fyrri tíð, póstleið og hvaðeina, samtals líklega tæpir 15 km.

8. Helkunduheiði 9. ágúst
Helkunduheiði hentar vel í þennan norðausturpakka, og því ætla ég að skokka yfir hana daginn eftir Tunguheiðina. Helkunduheiði liggur milli Þistilfjarðar og Finnafjarðar og er að ég held bara um 12 km. löng.

Vefsíðan www.fjallvegahlaup.is geymir annars öll áform mín og aðrar upplýsingar um fjallvegahlaupaverkefnið, þ.m.t. ferðasögur úr þeim fjallvegahlaupum sem þegar eru að baki, auk lýsinga á óhlaupnum heiðum. Reyndar eru margar slíkar lýsingar enn óskrifaðar, en það vinnst smátt og smátt.

Eins og fram kemur á fjallvegahlaupasíðunni þigg ég með þökkum allar ábendingar um hlaupalega fjallvegi. Ég vil líka endilega fá góða fylgd á sem flestum leiðum, en tek þó fram að þeir sem slást í för með mér gera það á eigin ábyrgð.

Þetta verður gaman!!!

Þrístrendingshlauparar við bæjargilið í Gröf 19. júní 2010. Steinadalsheiði og Bitruháls að baki, sem sagt 30 km búnir og 10 eftir. (Myndin efst á síðunni var hins vegar tekin á Ólafsfirði á Jónsmessunni 2008 þegar skóþvengir voru reimaðir áður en lagt var á Rauðskörð til Héðinsfjarðar),

Filed under: Hlaup | Leave a comment »

Keppnistímabilið byrjaði með vetrarhlaupi á Akureyri í lok mars, 10 km á 44:43 mín. Það var svo sem langt undir væntingum, en færið var heldur ekki sem best. Næst var það svo Flóahlaupið, eða pönnukökuhlaupið eins og það er oftar nefnt. Þar var tíminn enn lakari, eða 45:04 mín, enda sunnan hvassviðri í Gaulverjabænum þennan dag. En veitingarnar á eftir voru þær langbestu á árinu. Svo var það Vormaraþonið í lok apríl. Þar fór ég hálft maraþon á 1:34:51 klst, sem var persónulegt met þrátt fyrir kulda og talsverðan blástur, en auðvitað langt frá markmiðinu. Fjórða hlaupið var svo 7 km Icelandairhlaupið snemma í maí. Þar voru aðstæður loks eins og best verður á kosið, og ég gerði virkilega mitt besta. Tíminn var 29:00 mín, sem var í raun endanleg staðfesting á því að 40 mínútna markið í 10 km væri ekki í boði þetta árið. En þetta var skemmtilegt hlaup. Þá var röðin komin að Fjölnishlaupinu 20. maí. Þar fór ég 10 km á 42:03 mín, sem var besti tíminn minn eftir fertugt, bráðskemmtilegt hlaup en brautin svolítið erfið undir lokin.

Næst var það hálft maraþon á Akranesi í júní. Það gekk vonum framar þrátt fyrir frekar hryssinglegt veður og vind. Ég fann mig vel og bætti persónulega metið í 1:32:38 klst. Í Ármannshlaupinu í júlí tókst mér svo að klípa 10 sek. af fertugsmetinu mínu í 10 km með því að hlaupa á 41:53 mín. Fékk einhvern krampa í tognaða lærið í lokin og kom örþreyttur í mark með sögulega grettu á andlitinu, eins og sést á mynd Gunnlaugs Júlíussonar hér til hliðar. Var nokkuð lengi að jafna mig almennilega á þessu, og ætlaði t.d. ekkert í Reykjavíkurmaraþonið, nema þá í mesta lagi í hálft. Náði heldur ekki að æfa vel þessar vikur, alltaf með einhver ónot í baki og fótum. En eftir að hafa hlaupið 40 km hring í kringum Skorradalsvatn í byrjun ágúst sá ég að þetta væri náttúrulega ekkert stórmál. Lét því slag standa með maraþonið. Var alls ekki vel undirbúinn, en fyrstu 35 kílómetrana leit þó út fyrir að ég myndi bæta tímann minn frá því í fyrra, sem var þó betri en mig hafði dreymt um að ná í lífinu. En svo fékk ég krampa undir lokin, eins og ég gat svo sem búist við. Lauk hlaupinu á 3:18:47 klst, eða 100 sek lengri tíma en í fyrra. Var í 7. himni með þetta, og ekki spillti fyrir að Þorkell sonur minn skellti sér með, fylgdi mér lengst af og var ekki nema 52 sek á eftir mér í markið, þrátt fyrir að vera fyrst og fremst 400 m hlaupari. Ég held að þessi árangur hafi dugað mér í 43. sæti á afrekaskrá ársins, og líklega í 5. sæti meðal karla á sextugsaldri. Þegar litið er á Íslandssöguna alla rétt hangi ég inni á topp-200, var líklega í 192. sæti í árslok og hafði þá lækkað um 24 sæti á árinu. Maður þarf nefnilega að vera í stöðugri framför til að halda stöðu sinni á þessum hála lista. Alls hafa u.þ.b. 1.650 Íslendingar hlaupið maraþonhlaup það sem af er, og fer ört fjölgandi. Maraþon er ekki lengur sérverkefni fyrir sérstaka sérvitringa, heldur raunhæft markmið og viðfangsefni fyrir venjulegt fólk.

Með Reykjavíkurmaraþoninu lauk keppnistímabili ársins. Markmiðin náðust sem sagt ekki, en auðvitað er ég samt hæstánægður með þetta allt saman. Annað væri bara vanþakklæti! Það eru hreinlega forréttindi að geta leikið sér í svona áhugamáli þegar maður er kominn vel yfir fimmtugt. 

Fjallvegahlaup
Fjallvegahlaupin gengu eins og í sögu á árinu. Þetta var fjórða sumarið í því verkefni, en ætlun mín er að hlaupa yfir 50 fjallvegi á 10 árum, þ.e. fyrir sextugsafmælið. Vertíðin byrjaði með hlaupum yfir Steinadalsheiði og Bitruháls, en þessi hlaup voru hluti af bráðskemmtilegum Þríhyrningi í júní. Seinna í sama mánuði tók ég Víknaslóðir fyrir og hljóp þar fjóra fjallvegi á einni helgi í góðum félagsskap og blíðskaparveðri, nánar tiltekið Gagnheiði, Víknaheiði/Húsavíkurheiði, Nesháls og Hjálmárdalsheiði. Þetta er með öðrum orðum leiðin frá Borgarfirði eystri til Seyðisfjarðar. Þar með eru fjallvegahlaupin orðin 21 frá upphafi. Verkefnið er sem sagt alveg á áætlun og einum fjallvegi betur. Um þetta er hægt að lesa MIKLU meira á http://www.fjallvegahlaup.is/.

Fjallvegahlaupadagskrá ársins er í smíðum og verður eflaust birt á blogginu mínu og á http://www.fjallvegahlaup.is/ fljótlega. Að þessu sinni er sjónum helst beint að Norðausturlandi og fjallvegum norðan Ísafjarðardjúps. Trékyllisheiði hefur einnig verið nefnd í þessu sambandi, og sömuleiðis einhverjir handhægir fjallvegir í grennd við Borgarnes. En þetta skýrist sem sagt von bráðar.

Sérverkefni
Að vanda stóð ég fyrir eða tók þátt í nokkrum sérverkefnum á hlaupum á árinu. Fyrst má þar nefna sérstakan Háfslækjarhring á uppstigningardag með hlaupurum úr Borgarnesi og víðar að, með matarveislu og heitum potti á eftir. Svo var það Þrístrendingur sem minnst var á hér að framan, fjalla- og skemmtihlaup um þrjá firði, þrjár strendur og þrjá fjallvegi (þ.á.m. Krossárdal sem ekki var nefndur í fjallvegahlaupaupptalningunni hér að framan, því að þar var um endurtekningu að ræða). Frumkvæði að þessu átti Dofri Hermannsson, hlaupari í Grafarvogi. Hann og nokkrir hlaupafélagar hans voru um helmingur af harðsnúnu liði hlaupara sem skemmti sér saman þennan dag. Í byrjun júlí var svo röðin komin að Hamingjuhlaupinu á Hólmavík, sem er líklega um það bil að verða að hefð. Að þessu sinni hlupum við fjórir saman vestan úr Geiradal í góðum mótvindi, um Gautsdal, Þröskulda og Arnkötludal til Hólmavíkur. Og fleiri slógust í hópinn á leiðinni.

Markmiðin 2011
Og nú er komið nýtt ár með nýjum markmiðum. Þau eru nokkuð annars eðlis en í fyrra, alla vega að því leyti að nú er ætlunin að leggja minna upp úr hraða og meira upp úr vegalengdum. Sennilega er sú áhersla í einhverjum takti við aldur þess sem markmiðin setur, því að þó að ég sé í aldeilis prýðilegu standi, þá er ég orðinn örlítið hægari en ég var á tvítugsaldrinum. Markmiðin fyrir árið 2011 eru þessi:

• A.m.k. 5 fjallvegir
• A.m.k. 2 maraþonhlaup, (helst 3)
• Þátttaka í 7-tinda hlaupinu og Svalvogahringnum
• Bæting í maraþoni og hálfmaraþoni
• Heildarvegalengd a.m.k. 2.400 km
• Gleðin með í för í öllum hlaupum

Lokaorð og þakkir
Það er við hæfi að ljúka þessum pistli með þökkum til allra þeirra sem hafa gert mér það mögulegt og skemmtilegt að sinna áhugamálinu mínu. Þar er þolinmóð og þrautseig fjölskylda efst á blaði og síðan Ingimundur Grétarsson og allir aðrir sem hafa hlaupið með mér, hjálpað mér og hvatt. Oftast hleyp ég einn, en það er nú samt bara þannig, að “maðurinn einn er ei nema hálfur, með öðrum er hann meiri en hann sjálfur”.

(PS: Með þessum pistli áttu að birtast fleiri myndir, en bloggkerfið hindraði mig í að setja þær inn á sómasamlegan hátt).

Filed under: Hlaup | 4 Comments »

Filed under: Hlaup | Leave a comment »

Í dag rakst ég á athyglisverða grein á vefnum Active.com, en þar er oft að finna punkta sem gagnast hlaupurum. Að þessu sinni snerist málið um mikilvægi þess að snæða góðan morgunverð, ekki bara fyrir hlaupara, heldur líka fyrir alla hina.

Hér á eftir ætla ég að tína til nokkra gagnlega punkta úr greininni, en hvet áhugafólk um næringu og líkamsrækt til að lesa hana alla.

Punktur 1:  Morgunverður er sú máltíð sem skapar meistarann.
Punktur 2:  Afsakanir á borð við að maður hafi ekki tíma fyrir morgunmat eru ekki bara afsakanir, heldur koma þær í veg fyrir að maður nái árangri.
Punktur 3:  Ef þú vilt léttast, skaltu skera niður kvöldmatinn en ekki morgunmatinn.
Punktur 4:  Hæfilegur morgunverður er 500-700 hitaeiningar. Þannig fæst lágmarksfóður fyrir hreyfingu dagsins um leið og dregið er úr löngun í sætindi síðari hluta dags.
Punktur 5:  Þeir sem léttast, léttast á nóttunni og eru tilbúnir í vel úti látinn morgunverð þegar þeir vakna.
Punktur 6:  Þeir sem fara út að hlaupa á morgnana ættu fyrst að fá sér hálfan morgunverð eða svo (a.m.k. 100-300 hitaeiningar) til að tryggja að þeir hlaupi á eldsneyti en ekki bara reyk (í frjálslegri þýðingu). Rannsókn á þessu sviði sýndi að þeir sem höfðu borðað morgunmat gátu tekið 137 mínútna æfingu, en aðeins 109 mín. á fastandi maga.

(Byggt á: Nancy Clark (2002): Breakfast: The Most Important Meal of An Athlete’s Day. http://www.active.com/nutrition/Articles/Breakfast__the_most_important_meal_of_an_athlete_s_day.htm. (Sótt 13. sept. 2010)).

Filed under: Hlaup | 9 Comments »

Nú er ljóst að fjallvegahlaupavertíð ársins er lokið. Ætlunin var að leggja Skarðsheiðarveg og Síldarmannagötur að baki fyrir haustið, og jafnvel Trékyllisheiði líka, en tíminn fór einfaldlega í annað.

Afrakstur sumarsins var engu að síður yfir meðallagi, 6 fjallvegir hlaupnir, þ.e.a.s. Steinadalsheiði, Bitruháls, Gagnheiði, Víknaheiði/Húsavíkurheiði, Nesháls og Hjálmárdalsheiði. Um þetta allt er hægt að lesa á fjallvegahlaupasíðunni minni, www.fjallvegahlaup.is.

Ég er að sjálfsögðu byrjaður að hugleiða fjallvegahlaup sumarsins 2011. Það eina sem er nokkurn veginn ákveðið í því sambandi er að hlaupa Skarðsheiðarveginn í norðurátt einhvern tímann um miðjan júní. Býst við að taka einhvern seinnipart í það á virkum degi, t.d. miðvikudaginn 15. júní, enda helgar eflaust ásetnar af spennandi almenningshlaupum. Svo kemur sterklega til álita að endurtaka Þrístrending í svipuðu formi og í sumar, t.d. laugardaginn 18. júní. Býst annars við að ákveða eitthvað um þetta allt saman upp úr áramótum þegar hlaupadagskráin á hlaup.is er orðin nokkuð fullsköpuð.

Næstu vikur og mánuði ætla ég að föndra annað slagið eitthvað við fjallvegahlaupasíðuna. Annars vegar held ég áfram að fínpússa sögur af þeim hlaupum sem búin eru, og hins vegar skrifa ég væntanlega smátt og smátt lýsingar á fleiri óhlaupnum leiðum. Kannski set ég líka eitthvað fleira inn. Um daginn bjó ég t.d. til svolítinn lista yfir lengstu, hæstu og hröðustu leiðirnar, svona rétt til gamans. Svo þyrfti ég náttúrulega að fara að sýna þessar leiðir á korti. Helstu breytingar á síðunni verða eflaust tíundaðar jafnóðum hérna á blogginu.

Þessum línum fylgja bestu þakkir til þeirra sem slógust í för með mér á fjallvegahlaupunum í sumar eða hjálpuðu til með einum eða öðrum hætti. Minni líka á fjallvegahlaupapóstlistann, sem annað slagið fær nýjustu fréttir af fjallvegahlaupaverkefninu sendar í tölvupósti. Þeir sem vilja bætast á þann lista ættu endilega að hafa samband. Og svo þigg ég líka með þökkum allar ábendingar um áhugaverða fjallvegi og hvaðeina annað sem tengist þessu hugðarefni mínu.

Hlaupaleiðirnar eru missléttar og misþurrar. Hér er Pjetur St. Arason á hlaupum yfir Hjálmárdalsheiði 27. júní sl.

Filed under: Hlaup | Leave a comment »